BABAANNEMİN ÇÖREKLERİ

Ahmet Öz

Yazarın şu ana kadar yazılmış 10 makalesi bulunuyor.

Yıllardır her pazar Babaannesine giderlerdi kahvaltıya, Babaannesinin yaptığı çöreklerle kahvaltı yapar, akşama doğru evlerine gelirlerdi. Eve geldiklerinde bir hafta boyunca küçük kız çöreklerin tadını anlatır durur, ısrar eder Annesine aynı çörekten yaptırır ama bir türlü Babaannesinin çöreklerindeki lezzeti bulamazdı. Bu yüzden her pazarı iple çekerdi.

Yine bu sabah, heyecanla yatağından kalktı çocuk, odasından koşarak salonda oturan annesinin yanına geldi.

“Anne babaanneme ne zaman gidiyoruz? diye sordu.

“Baban hazırlanıyor hemen çıkacağız” dedi annesi.

Çocuk:

“Babaannemin sabah kahvaltısında hazırladığı çörekleri özledim” dedi.

“Kızım her pazar kahvaltıda Babaannende yiyorsun ya” dedi Annesi.

“Evet bu yüzden her pazar Babaanneme gitmek için sabırsızlanıyorum ya” dedi çocuk gülümseyerek.

“Anne sende yaptın kaç defa ama nedense Babaannem gibi olmuyor” dedi çocuk gülerek.

Annesi tebessüm etti:

“Onun gibi yapamam kızım ben, o Babaanne” dedi.

Hep beraber Babaanneye gittiler, çocuk çöreklerin kokusunu sokaktan duyuyor ve koşarak Babaannesine sarılıyordu.

Aradan zaman geçti. Bir pazar sabahı küçük kız yine heyecanla uyandı.

Burnuna kokular geliyordu, Babaannesinin yaptığı çöreklerin kokusu.

Heyecanla mutfağa koştu, Annesi çörekleri fırından çıkarıyordu.

“Anne bu pazar Babaannem mi geldi bize, diye sevinçle sordu.

Annesi gözlerinden dökülen yaşları silerken,

“Evet Çörekleri yapıp gitti önemli işleri vardı” kızım dedi.

Küçük kız çörekleri yedi.

Artık her pazar kalktığında Babaannesi gelip çörekleri yapıyor o uyanmadan gidiyordu.

Çocuk büyüdü genç kız oldu, yine bir pazar günü çöreklerin kokusu evi sararken, anne karşısına aldı onu:

“Bak kızım … Babaannen….”

Genç kız annesinin dudaklarını parmaklarıyla kapattı:

“Sus Anne sus, her şeyi biliyorum, dedi. Anne merakla sordu:

“Neyi biliyorsun kızım? dedi.

“Yıllarca Babaannemi her pazar ziyarete gitmemi sağlamak için, senin evde yaptığın çörekleri bilerek tatsız tuzsuz yaptığını, o pazar günü aslında Babaannemin ölmüş olduğunu…

Anne şaşırmıştı:

“Ama kızım neden söylemedin? Diye sordu.

“Sizin bana belli etmemek için mutlu görünmeye çalışmanız acınızı hafifleteceğini hissettiğimden bende bu oyunu sürdürdüm. Ama artık büyüdüm, dedi.

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ