DÜNYA BİZİ NASIL ALDATIYOR?

Dr. Emin Sert

Yazarın şu ana kadar yazılmış 7 makalesi bulunuyor.

Dünyanın bitmeyeceğini düşünerek yaşamak…

“Yalan dünya” tabirini duymuşuzdur. “Dünya fanidir” diye hep söyleriz. Ama acaba tutum ve davranışlarımız bu sözümüzü doğruluyor mu?..

İnsan maddi hayata bu dünyada gözünü açar ve bir algı yanılmasıdır başlar. Nedir bu algı yanılması? Bütün hayatı bu dünyadan ibaret sanmak!

Ne zamandan beri Müslümansın sorusuna ne cevap veririz? “Gâlu belâ”dan beri… Hangi zamandır bu? Ruhlarımızın yaratıldığı an. Yani bizlerin canlılık kazanmamıza vesile olan ruhlarımız bedenimizden önce de vardı. Ölünce ne olur? Bedene giren ruh ayrılır ve âlem-i ervahtaki yerine gider. Yani ruhun hayatı devam eder. Kabir hayatı sonrasındaki sur ile ahiret hayatı başlar. Dünya hayatı, bu serüven içinde ruh ve ceset yaşanan kısa bir süreyi ifade eder. Peygamber efendimizin ifadesiyle, uzun yolculuk esnasında bir ağaç gölgesinde dinlenmek için geçirilecek bir vakit gibidir; ”Dünya hayatının benzeri bir ağaç altında dinlenip, gölgelenen ve az sonra yoluna devam eden yolcunun konaklamasına benzer. O oradan ayrılır. Bir başka yolcu gelir. Biraz dinlenir ve kalkar gider. (Tirmizi) Fakat bu kadar kısa olduğunu bilmesine rağmen insan dünya hayatının bitmeyeceğini zannederek aldanır.

Oysa bu aldanıştan uzaklaşmamız için Rabbimiz Fâtır Sûresi 5. ayette bizleri uyarmaktadır. Ayeti meal ve yorumuyla hatırlayacak olursak; “Ey insanlar! Şüphe yok ki Allah’ın vaadi haktır. Artık sizi bu dünya hayatı aldatmasın ve şeytan da sizi Allah ile (O’nun affına güvendirerek) aldatmasın.”

Yani Kur’ân ve hadislerde haber verilen, ahiret hayatı vardır, haktır ve gerçektir. ‘Dünyada huzurlu ve mutlu yaşayacağım’ diye mal-mülk biriktirirken ahiret hayatını ve her yaptığınızın hesabını vereceğinizi unutmayın. ‘Ne olsa Allah affeder’ deyip günahlara dalmayın, boğulursunuz. Şeytan insana yaptıklarını hoş gösterir. Dünyanın gerçek ahiretin hayal gibi hissedilmesine sebebiyet verebilir. Bazılarına, ‘Oraya giden ve gelen mi var’ dedirtir. Bazılarının inandığından farklı bir hayat yaşamasına sebebiyet verir.

İtiraf etmek gerekir ki; dünya ve ahiret dengesini sağlamak, her şeyin makam, mevki ve para ile değerlendirildiği bir asırda zordur. Dünyanın geçici olduğunu birçok Müslüman söyler. Ama onların davranışları çoğu defa söylediklerini yalanlar mahiyettedir. Dünyanın kalbimizi işgal ve meşgul etmesi ibadetlerden haz almamızı da engeller. Dengeli davranışlar, ancak insan tabiatına ters düşmeyen İslâmî bir eğitim ve ruhu huzura kavuşturan bir hayat sistemiyle mümkün olabilir.

Ebedi hayat için
yatırımcı olmak

İslam kimliğine sahip olmasına rağmen, İslâmî bakış açısına ve basirete eremeyen kişilerin fikirleri de bulanık ve karışıktır. Böyle kimselerin inancı ve yaşayışları arasında da uçurum vardır. Diğer bir deyişle bunlar inancının gereğinden habersizdirler. Önce kabul ettiklerini, yolda giderken inkâr eder hale gelebilirler. Gerçeğe uyacağına, hakikatleri kendine uydurma hastalığı baş gösterir. Tabi böyle olunca da çelişki, zanlarla dolu bir beyin ve dengesiz davranışlar açığa çıkar. Dünya ahiret dengesi de ahiret aleyhine bozulur. Bütün gününü ve ömrünü dünyevi hedefler için harcayabilen kişi, 10’ar dakikadan 50 dakikasını Rabbinin huzur ve mutluluk çağrısına ayıramaz. Bilinçli Müslüman; iman, duygu, düşünce ve davranış dengesini kafa, kalp ve bedende gerçekleştiren insandır.

Dünya hayatının bizi nasıl oyaladığını görebilmek için, yakın ve uzak hedeflerimizi gözden geçirmemiz yeterli olacaktır. Kariyer yapmak, ev, araba sahibi olmak, zengin olmak vs. Peki nerde kaldı ebedi hayat yatırımı? Akıllı insan, öngörülü davranıp ebedi hayata yatırım yapan kişidir.

İnsan tabiatında dünyeviliklere düşkünlük vardır. Ama Müslüman olduğunu söyleyen insan, Allah’ın değer verdiği şeyleri tercih etmek durumundadır. “Nefsanî arzulara, (özellikle) kadınlara, oğullara, yığın yığın biriktirilmiş altın ve gümüşe, salma atlara, sağmal hayvanlara ve ekinlere karşı düşkünlük insanlara çekici kılındı. Bunlar, dünya hayatının geçici menfaatleridir. Hâlbuki varılacak güzel yer, Allah’ın katındadır.” (Âl-i İmrân; 14)

Bilinçli Müslüman, hayatını Kur’ân ve sünnetin hükümlerine azami ölçüde uydurmağa çalışarak kişisel bütünlüğe erişir. Bilgi, inanç, davranış, günlük hayat tarzı birbirini desteklemeyecek olursa dengesiz bir kişilik ortaya çıkar. Bu dengesizlik, söz ve davranış uyumsuzluğu da münafıkların özelliklerindendir.

Dünyayı kazanalım derken, ebedi hayatı kaybetmemek gerekir. Bazıları belli menfaatlere erişmek için sıhhatlerini, huzurlarını, ömürlerini feda ederler. Netice olarak hem dünyayı hem de ahireti kaybederler. Hayatımız belirsiz, faydasız ve irdelenmemiş bilgiler üzerine kurulursa İslami bir istikamet olmayacak, günlük hayatın sarsıntıları, kişinin dengesini bozacaktır.

Tarihte ve günümüzde tasavvuf adına çalışmamayı adet edinmiş kimselerin, kendi miskinliklerini dine ve onun üst seviyeli bir uygulaması olan sofiliğe yükleme hakları yoktur. En güçlü tasavvuf ekollerinden biri olan Nakşibendîliğin en önemli vasıflarından biri, dışta halk ile içte Hakk ile olabilmektir. Tembelliğe ne şerait (din) ne de tarikat cevaz verir. Tasavvuf ehli dünyayı tamamen terk etmekten ziyade, dünyayı kalbine koymamaya çalışır. Çünkü kalp Allah’ın feyz ve nurunun tecelligâhıdır. O nurun tecelli edebilmesi için kalp günah ve dünyevilikten arındırılmalıdır ki, Allah’ın nuru o kalbde tecelli etsin. Misafir gelecek ev temizlendiği gibi, Allah’ın feyzinin ve Hz. Peygamberin sevgisinin yerleşmesi istenen kalp de her türlü fenalıktan arındırılmalıdır.

Dünya kelime olarak, “aşağı” manasına gelir ve kendisine aşırı bağlananları aşağılaştırır. Menfaatçilik, insani değerleri öldüren bir tehlikedir. İnsanın dünya ve ahiret ile irtibatındaki zaafı, Kıyame Sûresi 20 ve 21. ayette Rabbimiz: “Hayır! Doğrusu siz, çarçabuk geçeni (dünya hayatını ve nimetlerini) seviyorsunuz da, Ahireti bırakıyorsunuz” ifadesiyle dile getirmekte ve bu durumdaki kişileri kınamaktadır.

Hayat Rehberimizdeki Fecr Sûresi 15’ten 25’e kadar ayetleri bu noktada meal ve yorum olarak bir hatırlayalım:

15- “İnsan var ya, Rabbi kendisini imtihan edip de ikramda bulunduğunda ve bol nimet verdiğinde “Rabbim bana ikram etti” der.” [Varlık zamanında iyidir, keyfi yerindedir.]

16- “Ama her ne zaman da sınayıp rızkını daraltırsa, o vakit de, “Rabbim beni zillete düşürdü.” der.” [Kötülükleri kendinden bilmez, bahane arar.]

17- “Hayır, doğrusu siz (Allah’tan ikrâm bekliyorsunuz, birbirinize ziyafet çekiyorsunuz ama kendiniz) yetim, muhtaç ve fakirlere ikrâm etmiyorsunuz.”

18- “Yoksulu yedirmeye birbirinizi teşvik etmiyorsunuz” [Teşvik etmek sözlü veya fiili olabilir. Sözlü teşvikin geçerli olabilmesi için, fiili olarak bunun icra edilmesi gerekir.]

19- “Size kalan mirası hak gözetmeden yiyorsunuz.” [Kardeşler arası miras kavga ve ihtilafları göz önünde bulundurulunca bu ayet daha net anlaşılabilir.

20- “Malı aşırı biçimde “yığmacasına” seviyorsunuz.” [Paralar, katlar, yatlar, arabalar, vs.]

21- “Hayır hayır, yer birbiri ardınca sarsılıp dümdüz olduğu zaman”

22- “Rabbin(in emri) geldiği ve melekler saf saf dizildiği zaman (her şey ortaya çıkacaktır).

23- “O gün cehennem getirilir, insan yaptıklarını birer birer hatırlar. Fakat bu hatırlamanın ne faydası var!” [O zaman pişman olmamak için günlük hayatımızda airete de yer ayırmalıyız. İbadet, tutum ve davranışlarımız ile hesabını verecek şekilde yaşamalı, ahiret sermayesi biriktirmeliyiz.] 24- “Keşke bu hayatım için önceden bir şey yapsaymışım der.”

25- “Artık o gün, Allah’ın edeceği azabı kimse edemez.” [İş işten geçmiş olur. Son pişmanlık fayda vermez.]

Dünya bizi aldatmasın, ahiret hayatı gerçektir. Aldanıp aldanmadığımızın göstergesi; Fani dünya için neler yapıyoruz, ebedi hayat için neler yapıyoruz? Sorusuna verdiğimiz cevaptır. Hayat sermayesini dengeli bir insan ve iyi bir kul olarak değerlendirebilenlere müjdeler olsun.

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ